29 Mart 2016 Salı

ARKA BOŞ MU / BOŞA MI KONUŞUYORUZ?

Sıkışık belediye otobüslerinde, önden yeni binen yolcuların söylediği “ARKAYA İLERLEYELİM BEYLER ARKA BOŞ!” (Görmediğimiz yer her zaman daha müsaittir zaten) lafını her duyduğumuzda, ‘HEY! BANA YER AÇIN KARDEŞİM’ gibi algılanan bu emre karşı, arkalardan homurtular eşliğinde şöyle uyarılar yükseldiğine de şahit olmuşuzdur:
“YER Mİ VAR DA İLERLEYELİM KARDEŞİM”,
“ARKA BOŞMUŞ! BİZ NE OLUYORUZ BURADA”,
“ORADAN SÖYLEMESİ KOLAY, GEL SEN İLERLESENE…”
Bazen ağız dalaşı duraklar boyu sürer.


Sorun boş yer olup olmadığıyla ilgili değil, adam yerine konulup konulmadığımızla, muhatap alınıp alınmadığımızla alâkalıdır. Muhatap almadığımıza söz söyleme hakkımız da yoktur. İnsanlar emir kiplerinden hoşlanmazlar, şahsiyet, birey olarak değil, toplu, sürü halinde görülmekten incinirler.
Yoğunluk olduğu zaman, rica tonunda şu cümle tercih edilmeli:
“AF EDERSİNİZ, EĞER MÜSAİTSE İLERLEYEBİLİR MİYİZ?”
Birkaç mesajı da bu cümleyle iletiriz;
    · AF EDERSİNİZ: ‘Bu yükseklikte sesle karşılaştığınız için özür dilerim’. ‘SİZ’ kalıbıyla beyler değil hanımlar da muhatap alınmıştır.
    · EĞER MÜSAİTSE: ‘Ben göremiyorum ileriyi, siz daha iyi bilirsiniz, belki zaten yer de yoktur, gereken fedakârlığı gösteriyorsunuzdur ama biraz daha gayret lütfen’.
    · İLERLEYEBİLİR..: buna imkân var mı bilmiyorum.
    · …MİYİZ”: Ben de sizin gibi bir yolcuyum, aynı fedakârlığı ben de göstereceğim. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder